Een term als premier cru zegt weinig zolang je niet weet over welke classificatie het gaat. De bekende lijst van 1855, de Graves-classificatie en de indeling van Saint-Émilion hebben elk hun eigen geschiedenis en bereik. Pomerol kent juist geen officiële château-classificatie.
De classificatie van 1855
De beroemde rodewijnlijst omvat vooral châteaux uit de Médoc, plus Château Haut-Brion uit Graves. De vijf premiers crus zijn Lafite Rothschild, Latour, Margaux, Haut-Brion en Mouton Rothschild. Voor de zoete wijnen van Sauternes en Barsac bestaat binnen 1855 een afzonderlijke rangorde, met Château d’Yquem als premier cru supérieur.
De lijst is historisch. Een vermelding vertelt iets over de indeling van een wijnhuis, niet of je er vandaag een rondleiding kunt krijgen.
Graves en Saint-Émilion volgen andere regels
De Graves-classificatie benoemt châteaux voor rood, wit of beide. Saint-Émilion heeft een eigen systeem dat periodiek wordt herzien. Beoordeel dus nooit een term als grand cru los van de appellation en de actuele lijst.
Saint-Émilion Grand Cru is óók de naam van een appellation. Dat maakt een fles met die woorden nog niet automatisch een geclassificeerd château.
En Pomerol?
Pomerol heeft geen officiële château-classificatie. Een wereldberoemde naam als Pétrus hoort daardoor niet in een lijst van premiers crus van 1855 of Saint-Émilion.
Gebruik classificaties als één bron van context. Voor een bezoek zijn de eigen kanalen van de producent leidend; voor het begrijpen van de wijn blijven herkomst, jaargang en werkwijze belangrijk.